Doodle fokker: dit moet je écht weten voordat je een Doodle neemt

Linda heeft al jarenlang Doodles om zich heen en besloot uiteindelijk zelf de fokkerij in te gaan. Haar liefde voor de Doodle begon met Shiva, die eigenlijk min of meer toevallig op haar pad kwam als gastgezinshond. Maar ja, toen was het Doodle-virus eenmaal aangewakkerd. 😉 Herkenbaar voor jou? Of ben je nu je eerste Doodle aan het opvoeden?

Van gastgezin ging ze uiteindelijk naar zelf fokken. Ze ging ervoor naar school, behaalde de benodigde papieren en inmiddels heeft ze heel wat Doodle-pups geboren zien worden én zien uitgroeien tot volwassen honden. En juist daarom, vanuit deze expertise en ervaring, wilde ik haar eens het hemd van het lijf vragen.

Want wat ziet zij na al die jaren terug bij Doodles en hun eigenaren? Waar let zij op bij het fokken en matchen van Doodles? Hoe wil zij dat een pup eruitziet als het gaat om uiterlijk, temperament, karakter en persoonlijkheid? Wat zijn dingen waar nieuwe eigenaren tegenaan lopen? En wat zou ze willen dat mensen vóór de komst van een Doodle al weten?

Van de eerste weken met een pup, bijtgedrag, overprikkeling, alleen thuis leren zijn, de bench, vachtverzorging en gezondheid. Maar ook over de gevoeligheid van de Doodle en de vraag of die eigenschappen hem nou automatisch zo geschikt maken als hulphond.

Alles wat je wilt weten als je een Doodle hebt of overweegt een Doodle aan te schaffen.

Luister je liever? Dan kun je natuurlijk de HIER hele podcast met Linda beluisteren.
Lees je liever? Dan neem ik je in deze blog mee in de belangrijkste stukken uit ons gesprek die mij het meest zijn bijgebleven.

Hoe bepaalt een fokker welke pup bij jou past?

Je ziet een nest Doodle-pups en eigenlijk weet je het meteen. Die wil ik.

Maar is de pup waar jij op slag verliefd op wordt ook automatisch de pup die het beste bij jou en jouw leven past?

De Doodle-fokker bepaalt uiteindelijk welke pup aan welk nieuw gezin gekoppeld wordt. Daar komt behoorlijk wat meer bij kijken dan alleen kijken welke pup iemand het leukste vindt.

Rond de leeftijd van zes weken worden de doodle-pups getest. Dat doet de fokker bewust niet zelf. Dit wordt gedaan door iemand die de pups niet kent. De pups worden meegenomen naar een voor hen onbekende ruimte en er wordt daar onder andere gekeken naar hoe ze reageren op nieuwe situaties.

Schrikt een pup ergens van? Hoe snel herstelt hij daarvan? Gaat hij op onderzoek uit? Hoe maakt hij contact met een onbekend persoon?

Maar zo’n test bepaalt niet in zijn eentje waar een pup terechtkomt. De fokker heeft de pups op dat moment natuurlijk al zes weken iedere dag om zich heen en ziet veel meer van hun karakter.

Want een gezin met jonge kinderen vraagt misschien iets anders van een hond dan iemand die een Doodle zoekt voor bepaald werk. En ook wanneer een pup mogelijk als hulphond wordt ingezet, wordt daar door fokkers specifiek naar gekeken.

De test en het oordeel van de fokker samen bepalen uiteindelijk waar welke pup terechtkomt.

Ontwormen zonder dat er wormen zijn? (Glad ijs op komst, haha)

Ook over gezondheid heeft Linda een behoorlijk duidelijke visie. Zo vertelde ze dat zij haar pups niet standaard preventief ontwormt.

In plaats daarvan laat ze tijdens de nestperiode vier keer ontlastingsonderzoek doen. Worden daar geen wormen gevonden? Dan ziet zij ook geen reden om te ontwormen.

Volgens haar is het immuunsysteem van zo’n jonge pup nog volop in ontwikkeling en wil ze daar zo min mogelijk onnodig in ingrijpen.

Haar uitgangspunt is dus eigenlijk heel simpel: eerst onderzoeken óf er iets zit en pas behandelen wanneer dat nodig is.

Vaccineren of eerst titeren? (Nog gladder)

Datzelfde gesprek ging ook over op vaccineren. Ook daarin kiest Linda niet automatisch voor standaard vaccineren op vaste momenten.

Ze vertelde dat ze gebruikmaakt van titeren: met een bloedonderzoek wordt gekeken of er voldoende antistoffen aanwezig zijn en op basis daarvan wordt bekeken of vaccineren op dat moment nodig is. Bij haar pups laat ze toekomstige eigenaren inmiddels zelf een keuze maken rondom vaccineren en ze vertelde ook dat ze hierover samenwerkt met een dierenarts die met haar meedenkt.

En ook hier geldt: dit is Linda’s persoonlijke visie en werkwijze als fokker. In de podcast legt ze uitgebreider uit waarom ze daarvoor kiest en welke ervaringen daar voor haar achter zitten.

Een Doodle als hulphond (nu bevinden we ons echt op glad ijs he ;))

Doodles worden natuurlijk regelmatig ingezet als hulphond. En Linda heeft daar vanuit haar fokkerij ook ervaring mee. Bij de puppytest kan bijvoorbeeld specifiek worden gekeken naar pups die mogelijk geschikt zijn voor een leven als hulphond.

Maar een pup moet daar volgens haar wel echt het juiste karakter voor hebben. Niet iedere Doodle is automatisch een geschikte hulphond omdat het een Doodle is.

Want juist eigenschappen die een Doodle zo geschikt kunnen maken om mensen te ondersteunen – gevoeligheid, gericht zijn op mensen, zich sterk afstemmen op wat er om hem heen gebeurt – riepen bij mij ook een andere vraag op: wat vraagt dat werk eigenlijk van de hond zelf?

Want het is prachtig wat een hulphond voor een mens kan betekenen. Maar als we kijken naar een hond met zijn eigen karakter, temperament en DNA-pakketje, vind ik dat we óók mogen kijken naar de emotionele ballast voor die hond.

Daar hadden Linda en ik allebei niet één simpel antwoord op. En misschien hoeft dat ook niet.

Ik vind het vooral een interessante ethische vraag om te blijven stellen: niet alleen kan deze hond dit werk doen, maar ook: wat betekent het voor de hond om dit werk te moeten doen?

En: moeten we anno 2026 nog dieren inzetten voor menselijk gemak? In een wereld vol therapeuten, robots, medicijnen, zelfhulpboeken en ontspanningtools. Moeten we onze emotionele ballast écht bij een dier leggen? Ik heb het antwoord ook niet. Maar het zijn goede vragen om te blijven stellen aan elkaar.

Een ‘goede’ Doodle fokker: Hoe te herkennen?

Het eerste advies? Ga bij meerdere Doodle-fokkers kijken. Kijk en vergelijk.

Niet verliefd worden op de eerste puppyfoto die je voorbijziet komen en meteen een aanbetaling doen, maar jezelf echt de tijd geven om te onderzoeken waar je pup vandaan komt.

Stel vragen. Wees kritisch. Vraag of je de papieren en gezondheidsonderzoeken van de ouder honden mag bekijken.

En kijk vooral verder dan alleen naar het nest pups dat voor je neus ligt. Hoe leven de volwassen honden? Waar worden de pups geboren? Waar groeien ze op? Wat maken ze in die eerste belangrijke weken mee?

Let erop dat doodle-pups in huis worden geboren en opgroeien en dat de fokker voldoende aanwezig is tijdens de eerste zes weken.

Wanneer je je onderzoek gaat doen ga je zien dat fokkers dit allemaal op een andere manier aanpakken. Voel hoe dat voor je is en of je het ermee eens bent. Doodles die ergens achteraf in een schuur zitten, in kennels met stro of kranten is niet wat je graag ziet voor je toekomstige pup. Je wilt dat ze voldoende de huiselijke sfeer meekrijgen.

Want natuurlijk wil je een gezonde, leuke Doodle. Maar kijk vóórdat je die pup mee naar huis neemt vooral naar het hele verhaal erachter.

Welke keuzes heeft de fokker gemaakt? Hoe groeien de pups op? Wordt er gekeken welke pup bij jou past? Kun je vragen stellen? Mag je onderzoeken en papieren zien?

Wil je het hele gesprek met Doodle-fokker Linda horen? Luister dan vooral de podcast. We hebben het nog over veel meer onderwerpen: van het verschil tussen de Labradoodle en Australian Labradoodle en de eerste weken met je pup tot vachtverzorging, opvoeding en de keuzes die Linda als fokker maakt.

Lieve groetjes Amber 💜

Heb jij ook een Doodle? Wegens groot succes begin dit jaar ga ik het Doodle College nog een keer geven!

Ben jij erbij op donderdag 10 september?

https://movi-academy.plugandpay.nl/checkout/doodle-college-10sept