Artikelen & inspiratie

Zonder gedoe bezoek ontvangen. Geen schaamte meer voor je vrienden en familie omdat je hond zich gedraagt als een losgeslagen, ongeleid projectiel. Het korte antwoord Rust bij bezoek begint niet op het moment dat de bel gaat. Het begint bij wat jij doet voordat het bezoek er is en het loopt door tot ver nadat iedereen binnen zit. Daarom werk ik met drie fasen in de training van Bezoek ontvangen: het beginstuk, het middenstuk en het eindstuk. Elk stuk vraagt een andere aanpak. Bij de meeste mensen zit de uitdaging in het beginstuk, en daar valt ook de meeste winst te halen. Maar de drie samen zijn de gouden sleutel om je hond zich veilig te laten voelen bij visite. Wat je in deze cursus leert: werken met de drie fasen van bezoek ontvangen rust bij de bel, of een hond die blaft en stopt wanneer jij het vraagt je hond leren niet op te springen naar visite wanneer en hoe je liefdevol begrenst hoe je je bezoek opvoedt, inclusief wat je zegt als iemand over je grenzen gaat je hond hufterproof maken welk oefenbezoek bij jouw hond past wat je doet als er kinderen komen hoe je omgaat met de pakketbezorger en de postbode het wel of niet gebruiken van de bench of hekjes en wanneer wat En wat je zeker niet leert: je hond continu afleiden zodra er bezoek is.

Heel vaak krijg ik de vraag of online leren wel werkt. Of mensen hebben die aanname al snel: dat ze fysiek iemand naast zich nodig hebben om het beste te kunnen leren. In deze blog neem ik je mee in waarom ik in de afgelopen elf jaar heb mogen ervaren dat het tegendeel waar is. Voor álle uitdagingen en problematieken? Zeker niet. Voor de meeste? Zeker wel.

Wat krijg je nou precies als je besluit een cursus bij mij aan te schaffen? Misschien nog wel het belangrijkste: wat is het verschil met alle andere online hondencursussen die er zijn? Waarom ik de tarieven heb, zoals ze zijn 😉 het simpele antwoord: je krijgt bij mij de Apple service en kwaliteit. Dat is niet te vergelijk met de Temu of Shein. DAT is het grootste verschil. Daar betaal je voor.  In deze blog vertel ik je uitgebreid wat mijn vier grote cursussen altijd hebben, en wat ze zeker niet hebben.

Een Doodle opvoeden is ontzettend leuk. En bij tijden ontzettend uitdagend. De twee honden die ik het vaakst tegenkom in mijn cursussen zijn de Doodle en de Australian Shepherd. Niet zo gek, want beide zijn slimme, actieve honden die graag met hun mensen samenwerken. Maar juist die intelligentie, gevoeligheid en enorme enthousiasme kunnen de opvoeding soms best ingewikkeld maken. Als hondenopvoedkundige zie ik bij Doodles regelmatig dezelfde dingen misgaan. Niet omdat baasjes het verkeerd willen doen. Integendeel: vaak doen ze juist enorm hun best. Maar een Doodle is niet altijd de makkelijkste hond om op te voeden. Wat op papier een goed idee lijkt, kan in de praktijk juist voor meer onrust zorgen.

De grootste gruwel bij mensen met honden is het overmatig blaffen en vooral het niet stil kunnen krijgen van je hond wanneer er visite is. En ik begrijp dat, hoe gek ook. Ik heb zelf ook echt een immense hekel aan honden die hysterisch blaffen en niet meer bereikbaar zijn. Laten we hierin zeker de hond niet onderschatten.

Heb je je ooit afgevraagd hoe het kan dat als je hond bang is voor andere honden, waarom ‘ie er dan op afknalt? Of als hij bang is voor bezoek, waarom hij er dan tegenop kan gaan springen? Ik zou het dolgraag hondenlogicia willen noemen. Maar dat is niet zo, want wij mensen doen exact hetzelfde.